خانه » سلامت روان » قطع بوپروپیون (ولبوترین): علائم و نکاتی برای مدیریت آن

قطع بوپروپیون (ولبوترین): علائم و نکاتی برای مدیریت آن

شروع یک سفر برای کشف یک شهر جدید و مدیریت یک اختلال خلقی، مانند افسردگی، دو سفری هستند که شباهت هایی دارند، اما عمدتاً متفاوت هستند. کاوش در شهر یک جدول زمانی و نقطه پایانی قطعی دارد، در حالی که افسردگی می تواند یک سفر غیرقابل پیش بینی با پیچ و خم های متعدد باشد.

تغییر درمان با داروهای ضد افسردگی یک اتفاق رایج در سفر افسردگی است. برای مثال، ممکن است بخواهید به دلیل عوارض جانبی شدید یا بهبود علائم، مصرف دارو را متوقف کنید. با این حال، قطع ناگهانی بسیاری از داروهای ضد افسردگی می تواند منجر به علائم ترک شود و سفر را چالش برانگیزتر کند.

در مورد بوپروپیون (Wellbutrin XL)، یک داروی تجویزی مورد تایید FDA برای افسردگی و اختلال عاطفی فصلی، وضعیت متفاوت است. بر خلاف سایر داروهای ضد افسردگی، توقف ناگهانی بوپروپیون تنها در چند مورد با علائم ترک همراه است. بنابراین، درک پیامدهای بالقوه توقف بوپروپیون قبل از ایجاد هرگونه تغییر در سلامت روان و سفر داروهای ضد افسردگی بسیار مهم است.

قطع کردن بوپروپیون

ابتدا، توجه به این نکته ضروری است که تنها درصد کمی از افراد با قطع بوپروپیون علائم ترک را تجربه می کنند. این یکی از مزایای قابل توجه آن است. در واقع، تنها دو گزارش موردی منتشر شده از این اتفاق وجود دارد، یکی در سال ۱۹۹۹ و دیگری در سال ۲۰۰۲. در پاسخ به اولین گزارش مورد، یک نماینده داروسازی اظهار داشت: “با توجه به تجربه کارآزمایی بالینی و داده های نظارت پس از بازاریابی، شواهد نشان می دهد. نشان نمی دهد که بوپروپیون با علائم ترک همراه است و توصیه کلی برای کاهش دوز بوپروپیون قبل از قطع را پشتیبانی نمی کند.

با این حال، آگاهی از علائم بالقوه توقف بوپروپیون هنوز حیاتی است. بسیاری از افراد مصرف بوپروپیون را به دلایل مختلف از جمله عوارض جانبی نامطلوب، تغییر به داروهای دیگر یا عدم بهبود قابل توجه متوقف می کنند. قبل از ایجاد هر گونه تغییر در داروهای خود، همیشه بهتر است با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود مشورت کنید.

بوپروپیون برای اختلال افسردگی اساسی، اختلال عاطفی فصلی و ترک سیگار با نام تجاری بوپروپیون تجویز می شود. بوپروپیون می تواند برای ترک سیگار نیز استفاده شود. علائم قطع مصرف بوپروپیون بسیار نادر است و تنها در دو مورد گزارش شده است.

علائم بالقوه عبارتند از اضطراب، خلق و خوی تحریک پذیر، مشکل در خوابیدن، سردرد و غیره. با این حال، اکثریت قریب به اتفاق افراد هنگام قطع بوپروپیون هیچ علامت ترک را تجربه نمی کنند و داده های نظارتی پس از بازاریابی نشان نمی دهد که بوپروپیون باید کاهش یابد.

علائم ترک بوپروپیون و جدول زمانی

توجه به این نکته ضروری است که اکثر افراد با قطع بوپروپیون علائم ترک را تجربه نمی کنند. بوپروپیون در مقایسه با اکثر داروهای ضد افسردگی دیگر در بدن متفاوت عمل می کند، بنابراین با قطع مصرف دارو، موارد مشابهی اتفاق نمی افتد. در دو گزارش موردی که در مورد ترک بوپروپیون وجود دارد، یک نفر پنج روز پس از قطع بوپروپیون علائم را تجربه کرد و فرد دیگر در عرض یک روز پس از قطع بوپروپیون علائم را تجربه کرد.

سندرم قطع داروهای ضد افسردگی

یکی از دلایلی که ممکن است در مورد قطع ناگهانی بوپروپیون نگران باشید، سندرم قطع داروهای ضد افسردگی است. محققان بر این باورند که سندرم قطع داروهای ضد افسردگی به دلیل تغییر در سطح سروتونین پس از قطع دارویی که بر سروتونین تأثیر می گذارد، رخ می دهد. این شامل بسیاری از داروهای ضد افسردگی رایج است که به عنوان مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) شناخته می‌شوند و برخی از کلاس‌های دیگر. سندرم قطع داروهای ضد افسردگی می تواند برای حدود ۲۰ درصد از افرادی که به طور ناگهانی مصرف برخی داروها را متوقف می کنند اتفاق بیفتد. با این حال، توجه به این نکته ضروری است که این به بسیاری از داروهای ضد افسردگی اشاره دارد، اما نه بوپروپیون.

علائم سندرم قطع داروهای ضد افسردگی می تواند شامل موارد زیر باشد:

پس از چندین دهه استفاده، شواهد کمی وجود دارد که نشان دهد علائم ترک مرتبط با بوپروپیون، اگر اصلاً رخ دهد، مشابه سندرم قطع داروهای ضد افسردگی است. گزارش مورد قبلی علائم ترک بوپروپیون مردی را بررسی کرد که از بوپروپیون برای ترک سیگار استفاده کرده بود.

در طول چندین کارآزمایی بالینی دیگر، هیچ عارضه جانبی یا علائم ترک در هزاران بیمار گزارش نشده است. بوپروپیون یک داروی ضد افسردگی است که متعلق به دسته ای از داروها به نام مهارکننده های بازجذب نوراپی نفرین-دوپامین یا NDRIs است. این نام طولانی به نحوه عملکرد دارو اشاره دارد. ما انتقال دهنده های عصبی یا مواد شیمیایی مغز مختلفی داریم که مسئول کنترل خلق و خو، سطح هوشیاری و سایر عملکردهای ما هستند. تصور می شود که داروهای ضد افسردگی مختلف سطح این مواد شیمیایی را تغییر می دهند.

بوپروپیون میزان انتقال دهنده های عصبی دوپامین و نوراپی نفرین را افزایش می دهد که در فضاهایی که نورون ها با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند باقی می مانند. با افزایش سطح این انتقال دهنده های عصبی، بوپروپیون می تواند به کاهش علائم افسردگی کمک کند و مقابله با هوس نیکوتین را آسان تر کند.

اثرات ترک که در سندرم قطع داروهای ضد افسردگی دیده می شود مربوط به سروتونین است، یک انتقال دهنده عصبی که تحت تأثیر SSRI ها، مهارکننده های بازجذب سروتونین- نوراپی نفرین (SNRIs)، MAOI ها و سایر داروهای ضد افسردگی قرار می گیرد. از آنجایی که بوپروپیون سطح سروتونین را تغییر نمی دهد، احتمال کمتری دارد که بسیاری از علائم ترک ذکر شده در بالا را ایجاد کند.

چگونه بی خطر مصرف بوپروپیون را متوقف کنیم؟

اگر در حال حاضر بوپروپیون مصرف می‌کنید و به فکر قطع آن هستید، قبل از ایجاد هرگونه تغییر ناگهانی در مصرف این دارو، ضروری است با پزشک خود مشورت کنید. آنها ممکن است به شما چراغ سبز نشان دهند که متوقف شوید، اما بهتر است آنها را در جریان همه چیز مربوط به سلامتی خود قرار دهید. اگر بعد از قطع دارو احساس می کنید علائمی را تجربه می کنید، دوباره با آنها صحبت کنید. آنها می توانند به شما توصیه کنند که دوباره دارو را مصرف کنید، دارو را کاهش دهید یا داروی جدید را شروع کنید.

نکاتی برای مقابله با عوارض قطع بوپروپیون

خوشبختانه علائم ترک بوپروپیون بسیار نادر است. با این حال، هنوز راه‌هایی برای راحت‌تر و موفقیت‌آمیز کردن انتقال وجود دارد.

  • در صورتی که پزشک به شما برنامه ای را ارائه کرده است، از برنامه کاهش یافته پیروی کنید. مصرف دارو را طبق تجویز ادامه دهید، حتی زمانی که دوز روزانه شما نسبتاً کم است. سازگاری کلیدی است.
  • علائم خود را کنترل کنید و به روز رسانی ها را به اشتراک بگذارید. به ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود در مورد علائمی که با کاهش دوز خود یا پس از قطع کامل مصرف دارو متوجه می شوید، اطلاع دهید.
  • درمان را امتحان کنید. روان درمانی، مانند درمان شناختی رفتاری (CBT)، می تواند برای درمان افسردگی بسیار مفید باشد. جلسات درمانی آنلاین منظم ممکن است خلق و خوی شما را بهبود بخشد و به شما کمک کند تا روی بهبودی متمرکز بمانید.
  • بر زندگی سالم تمرکز کنید. ورزش منظم، تغذیه سالم و خواب مطلوب، همگی نقش اساسی در بهبود خلق و خوی شما دارند و به شما کمک می کنند تا از افسردگی بدون تجربه عود بهبود یابند.
  • عجله نکنید. توقف داروهای ضد افسردگی یک مسابقه نیست. آهسته قدم بردارید و به یاد داشته باشید که هدف درمان افسردگی خود تا حد امکان موثر در طولانی مدت است، نه فقط تکمیل درمان و قطع موفقیت آمیز داروها.

کلام پایانی

در حالی که اصطلاح “ترک ولبوترین” ممکن است نگران کننده به نظر برسد، زیرا بسیاری از مطالعات و کارآزمایی ها نشان داده اند که توقف بوپروپیون معمولاً عوارض جانبی ایجاد نمی کند، هنوز درک این موضوع ضروری است که سفر افسردگی هر فرد متفاوت است. گاهی اوقات داروهایی مانند بوپروپیون را امتحان می‌کنید که ممکن است مناسب شما نباشد، چه به دلیل اثرات نامطلوب، عدم بهبود قابل توجه یا دلایل دیگر. در موارد بسیار نادر، قطع ناگهانی بوپروپیون می تواند به طور بالقوه باعث ترک شود که می تواند علائمی مانند اضطراب، خلق و خوی تحریک پذیر و غیره را ایجاد کند. اگرچه لزوماً خطرناک نیست، اما خروج از بوپروپیون می تواند ناراحت کننده باشد.

خوشبختانه، راه‌هایی برای گذر از ترک ولبوترین و قطع مصرف دارو وجود دارد. یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی می تواند در مورد چگونگی از شیر گرفتن بوپروپیون از طریق روانپزشکی آنلاین صحبت کند و در مورد علائم و سایر گزینه های درمانی افسردگی با شما صحبت کند. اگر به توقف بوپروپیون فکر می‌کنید و به دنبال یک ارائه‌دهنده سلامت روان هستید، خدمات سلامت روان ما می‌تواند شما را با یک روانپزشک دارای مجوز ارتباط برقرار کند تا در مورد علائم افسردگی خود صحبت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید